„I rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, na Nasze podobieństwo” (Księga Rodzaju 1:26).
Kto pragnie zbudować most lub drabinę, by dotrzeć do Boga, powinien zacząć od szczerego spojrzenia w głąb siebie. Jesteśmy stworzeniami uczynionymi na obraz Boga i, co zaskakujące, nic nie jest nam bliższe niż nasza własna istota, która odzwierciedla Stwórcę. Gdy szukamy Autora naszego istnienia, odnajdujemy Boga. Nie ma innego fundamentu ani innego materiału, z którego składa się nasza natura, jak tylko to, co pochodzi od Niego. Całe nasze istnienie, od początku aż do ostatecznego celu, należy całkowicie do Boga, bo zostaliśmy stworzeni dla Niego i przez Niego.
Rozważając, kim jesteśmy, dostrzegamy, że nasza natura jest samym obrazem Boga, a przeznaczeniem, do którego zostaliśmy stworzeni, jest pełna wspólnota z Nim. Nasze największe dobro, nasz prawdziwy cel, jest w Bogu, który jest naszym najwyższym i wiecznym kresem. Ta głęboka i wieczna więź między nami a naszym Stwórcą wymaga od nas nie tylko uznania, ale także odpowiedzi pełnej wdzięczności i całkowitego oddania. Uznanie, że wszystko, co mamy i czym jesteśmy, należy do Niego, prowadzi nas do poszukiwania Jego woli z pokornym i posłusznym sercem.
To posłuszeństwo jest kluczem do podążania ku przeznaczeniu, do którego zostaliśmy stworzeni: by żyć wiecznie z Bogiem i z Jezusem. To poprzez uniżenie się w poddaniu Jego autorytetowi i wierne podążanie za Jego przykazaniami dostrajamy się do boskiego celu. Każdy akt posłuszeństwa przybliża nas do niebiańskiego domu, który On nam przygotował, gdzie radość będzie pełna, a wspólnota z Nim wieczna. – Zaadaptowano z R. Bellarmine. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.
Pomódl się ze mną: Drogi Boże, patrząc w głąb siebie, widzę, że zostałem stworzony na Twój obraz i że całe moje istnienie należy do Ciebie. Ty jesteś fundamentem wszystkiego, czym jestem, Autorem mojego życia i najwyższym celem, dla którego zostałem stworzony. Pomóż mi rozpoznać Twoją obecność w mojej istocie i szukać Ciebie szczerze, wiedząc, że nic nie jest mi bliższe niż odbicie Twojej miłości i doskonałości.
Mój Ojcze, uznaję, że moim największym celem jest być w pełnej wspólnocie z Tobą. Naucz mnie odpowiadać na Twoją miłość wdzięcznością i całkowitym oddaniem. Pragnę żyć z pokornym i posłusznym sercem, szukając Twojej woli we wszystkim, co czynię. Niech moje życie będzie nieustannym wyrazem chwały dla Ciebie, który stworzyłeś mnie, bym żył z Tobą na wieki.
O, Najświętszy Boże, chwalę Cię za to, że zapraszasz mnie do życia w posłuszeństwie i wierności Twoim przykazaniom. Dziękuję, że idąc za Twoją wolą, stawiam kroki ku wiecznemu przeznaczeniu, które dla mnie przygotowałeś. Niech każdy akt poddania się Twojemu planowi przybliża mnie do niebiańskiego domu, gdzie radość będzie pełna, a wspólnota z Tobą doskonała na zawsze. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo towarzyszy mi na mojej drodze. Twoje przykazania są jak gwiazdy, które rozświetlają niebo mojego istnienia światłem i nadzieją. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.
