Życie wieczne nie będzie dane tym, którzy twierdzą, że idą za Jezusem, a jednocześnie świadomie odmawiają posłuszeństwa prawom, które nakazał Jego Ojciec. Kto częściowo odrzuca Prawo Boże, ten całkowicie odrzuca autorytet Boga. Szabat, obrzezanie, zakazane mięsa, używanie tzitzit, broda oraz każde inne przykazanie muszą być przyjęte z należną im powagą przez każdą duszę, która naprawdę pragnie zbawienia.
DWA FAŁSZYWE ZAŁOŻENIA
Argumenty używane przez chrześcijańskich przywódców, aby odrzucić posłuszeństwo Prawu Bożemu danemu nam przez proroków, opierają się na dwóch fałszywych założeniach.
FAŁSZYWE ZAŁOŻENIE 1: INNA DROGA DLA POGAN
Pierwsze z nich mówi, że Stary Testament był dla dobra Żydów, podczas gdy Nowy Testament stworzył inną drogę zbawienia dla pogan. Wynika z tego, że z jakiegoś powodu poganie nie są zdolni do posłuszeństwa przykazaniom, które były zachowywane przez wieki, także przez samego Jezusa, Jego rodziców, krewnych, apostołów i uczniów. Rzekomo poganie potrzebowali łatwiejszej drogi, takiej, na której nie trzeba już było przestrzegać wiecznego Prawa Bożego, aby otrzymać życie wieczne.
To fałszywe przekonanie pomija fakt, że nigdzie w czterech Ewangeliach Jezus nie wspomniał, iż zakłada nową religię dla pogan. Gdyby coś tak poważnego było prawdą, Chrystus nie pozostawiłby co do tego żadnych wątpliwości. Nauczałby o tym jasno i w wielu miejscach, aby wszyscy mogli to zrozumieć.
Co więcej, nigdzie w proroczych fragmentach Starego Testamentu nie jest powiedziane, że Mesjasz przyjdzie, aby stworzyć nową drogę zbawienia dla pogan, na której posłuszeństwo prawom Boga nie będzie już wymagane.
Ilekroć prorocy mówią o poganach, wyjaśniają jedną rzecz: Bóg oczekiwał od pogan posłuszeństwa Jego prawom tak samo, jak oczekiwał tego od Żydów. Nie więcej i nie mniej.
- „Jedno prawo będzie dla tubylca i dla cudzoziemca mieszkającego pośród was” (Wyjścia 12:49).
- „Zgromadzenie będzie miało te same prawa, które będą dotyczyć zarówno was, jak i poganina mieszkającego pośród was; jest to wieczne postanowienie” (Liczb 15:15).
- „Poganina, który przyłączy się do Pana, aby Mu służyć i w ten sposób stać się Jego sługą… i który mocno trzyma się mojego przymierza, również przyprowadzę na moją świętą górę” (Izajasza 56:6-7).
Plan zbawienia, który istnieje dzisiaj, jest tym samym planem, który istnieje od początku świata: grzesznik, czy to Żyd, czy poganin, pokutuje za swoje grzechy i dowodzi, że jego pokuta jest prawdziwa, usilnie starając się być posłusznym wszystkim przykazaniom Boga. Pan widzi jego serce i jego odmienione postępowanie, i dopiero wtedy posyła go, aby został obmyty krwią Baranka. To jest plan zbawienia, który ma sens, ponieważ jest prawdziwy: „Nikt nie może przyjść do Mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym” (Jana 6:44).
FAŁSZYWE ZAŁOŻENIE 2: CHRZEŚCIJANIE POWINNI IŚĆ ZA LUDŹMI, KTÓRZY PORZUCILI PRAWO BOŻE
Drugie fałszywe założenie mówi, że po tym, jak Jezus wrócił do swego Ojca, pierwsze kościoły przestały być posłuszne wielu prawom Boga i że my również powinniśmy pójść za ich przykładem i zrobić to samo. Chodzi o pogląd, że po Jezusie przyszli jacyś ludzie i nauczyli kościoły, że wiele przykazań, których Jezus i Jego uczniowie wiernie przestrzegali, takich jak obrzezanie, szabat, zakazane mięsa i inne, może być bezpiecznie ignorowanych przez nowych naśladowców Chrystusa.
Rzeczywistość jest jednak taka, że Jezus nigdy nam nie powiedział, iż po Nim przyjdą jacyś ludzie z nową nauką o zbawieniu, których mamy słuchać i za którymi mamy podążać. Nie ma żadnych proroctw ani w Starym Testamencie, ani w czterech Ewangeliach o kimkolwiek, kogo Bóg miałby posłać po Mesjaszu z nowymi doktrynami dla swego ludu. Wszystko, co musimy wiedzieć o tym, jak być zbawionym, zostało nauczone przez Chrystusa. Słowa Jezusa są wystarczające.
Bóg nigdy nie nakazał nam naśladować buntu ludzi. Nigdzie nie powiedziano nam, abyśmy szli za tymi, którzy zboczyli ku nieposłuszeństwu, nawet jeśli żyli blisko czasów Chrystusa i rościli sobie prawo do autorytetu. Apostołowie i uczniowie, którzy uczyli się z samych ust Jezusa, byli wierni przykazaniom, które Bóg już wcześniej objawił przez proroków. Jeśli inni później zeszli z tej drogi, to nie do nas należy podążać za ich odejściem, lecz iść za Mistrzem i za posłuszeństwem, które On sam praktykował.
CO ZNAJDZIESZ NA TEJ STRONIE
W artykułach na tej stronie szczegółowo zbadamy przykazania, które większość kościołów ignoruje, łagodzi lub wyjaśnia w taki sposób, by je unieważnić. Zobaczysz, że Prawo Boże nie jest niemożliwym ciężarem, jak wielu nauczano, lecz jasną i sprawiedliwą drogą. Bóg nie dał setek mylących wymagań, aby schwytać duszę w pułapkę. Jego przykazania są nieliczne, potężne, mądre i całkowicie osiągalne dla tych, którzy naprawdę się Go boją i pragną życia wiecznego. Problem nigdy nie polegał na tym, że Bóg zażądał zbyt wiele, lecz na tym, że ludzie bardziej kochają wygodę niż posłuszeństwo.
Nieposłuszeństwo prawom Boga sprowadza chaos na każdą dziedzinę życia: umysł, dom, relacje, finanse, a nawet ciało. Ale ci, którzy poddają się potężnemu Prawu Bożemu, powinni oczekiwać dokładnie tego, co On obiecał posłusznym: błogosławieństw, wybawienia, ochrony i Jego przychylności w każdej dziedzinie życia (Psalm 1:2-3). Jego przykazania przynoszą porządek, stabilność i głęboki pokój czystego sumienia przed Nim. Ponad wszystko przynoszą pewność, że człowiek idzie drogą zbawienia. Żadnej z tych dobrych rzeczy nie powinni oczekiwać ci, którzy świadomie sprzeciwiają się Prawu Bożemu. Pan nie wylewa tego, co najlepsze, na tych, którzy odrzucają Jego autorytet.
