„Z pewnością dobroć i miłosierdzie podążać będą za mną przez wszystkie dni mego życia, a zamieszkam w domu Pana przez długie dni” (Psalm 23:6).

Dusza sprawiedliwego nie musi udowadniać swojej nieśmiertelności logicznymi argumentami — postrzega ją przez coś wyższego: żywą wspólnotę z Bogiem. Gdy serce zostaje oczyszczone i oświecone prawdziwą świętością, staje się wrażliwe na Bożą obecność. Ta obecność otacza je, ogrzewa i utwierdza: Bóg nigdy nie opuści życia, które sam w nas tchnął. Dusza, która głęboko za Nim tęskni, w rzeczywistości odpowiada na sam oddech Stwórcy, który ją porusza.

To poprzez posłuszeństwo świetlistej Bożej Prawu ta wspólnota się pogłębia. Wielkie przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu i Jezusowi oddzielają nas od świata i dostrajają do Ojca. Posłuszeństwo czyni nas otwartymi na „boskie promieniowania” — subtelne, lecz potężne dotknięcia Ducha. A gdy te wieczne pragnienia pojawiają się w nas, nie są zwykłymi emocjami: to echa Bożej woli, ziarna wieczności zasiane przez Niego samego.

Nie ignoruj świętych pragnień, które kiełkują w twojej duszy. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych do Syna po przebaczenie i zbawienie. Niech wspaniałe przykazania Pana umocnią w tobie tę żywą jedność z Wiecznym. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i daje nam pewność, że gdyby On zamierzał nas zniszczyć, nigdy nie objawiłby nam tak wiele. Na podstawie tekstu Johna Smitha. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Wieczny Panie, padam przed Tobą z czcią i wdzięcznością za Twoje życie, które mieszka we mnie. Niech głębokie pragnienia bycia z Tobą na zawsze będą umocnione i prowadzone przez Ciebie.

Naucz mnie, o Boże, żyć w wierności wobec Twojego wspaniałego Prawa. Niech Twoje przykazania coraz bardziej budzą we mnie tęsknotę za Tobą i niech nigdy nie opieram się Twojemu tchnieniu życia we mnie.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, bo ukazując mi swoje światło, potwierdzasz, że pragniesz mnie zachować przy Sobie na całą wieczność. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak żywa pieczęć Twojej obietnicy w mojej duszy. Twoje przykazania są jak strumienie światła, które łączą mnie z Twoim sercem. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Podnieście oczy w górę i zobaczcie, kto stworzył te rzeczy; Ten, który wyprowadza ich wojsko według liczby, nazywa je wszystkie po imieniu; dzięki Jego wielkiej mocy i potędze żadna nie zginie” (Izajasza 40:26).

Niemożliwe jest, aby dusza niedbała, zdezorganizowana i pozbawiona kierunku mogła jasno kontemplować Boga. Niespokojny umysł, który błąka się bez celu, staje przed Stwórcą jako bolesny kontrast wobec doskonałości i symetrii wszystkiego, co Bóg stworzył. Ten sam głos, który z precyzją podtrzymuje gwiazdy, smuci się, widząc serca zbliżające się bez szacunku, bez ładu, bez szczerości.

To poprzez posłuszeństwo niezwykłemu Prawu Bożemu nasze wnętrze odnajduje porządek i cel. Wzniosłe przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu oraz Jezusowi uczą nas dyscyplinować ciało, porządkować umysł i pielęgnować przebudzoną duszę. Chwalebne Prawo Pana daje nam centrum i kierunek, kształtując nasze życie z celem, stanowczością i czcią. Kto jest posłuszny, uczy się żyć w harmonii ze Stwórcą — a jego modlitwa przestaje być sprzecznością i staje się odzwierciedleniem piękna, którego Bóg oczekuje w nas znaleźć.

Nie zadowalaj się życiem bez stałości. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych do Syna po przebaczenie i zbawienie. Niech wspaniałe przykazania Pana kształtują twoją duszę z równowagą i gorliwością. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i przemienia naszą modlitwę w pieśń zgodną z porządkiem nieba. Na podstawie Jamesa Martineau. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Święty i chwalebny Ojcze, usuń ze mnie wszelkie duchowe lenistwo i wszelki nieład, który Cię nie zadowala. Naucz mnie stawać przed Tobą z powagą, pokorą i prawdą.

Wychowuj moje serce swoim wspaniałym Prawem. Niech Twoje przykazania całkowicie mnie kształtują i sprawią, że moje życie będzie odzwierciedleniem Twojego doskonałego porządku.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, że mimo mojej słabości i rozproszenia zapraszasz mnie do życia we wspólnocie z Tobą. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak kompas, który porządkuje moje dni. Twoje przykazania są jak stałe gwiazdy, które prowadzą moje modlitwy we właściwym kierunku. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca” (1 List Jana 2:15).

Jeśli nasze serca są przywiązane do bogactw, trosk i próżności tego świata, cały nasz pozór wiary staje się słaby, pusty — a często wręcz bezużyteczny. Możemy mówić jak ci, którzy się modlą, sprawiać wrażenie pobożnych przed innymi, a nawet trwać mocno w publicznym wyznaniu prawdy. Lecz jeśli jesteśmy przepełnieni duchem tego świata, nie doświadczymy głębi ani słodyczy społeczności z Panem. Podzielone serce nie odczuwa ciężaru krzyża ani chwały tronu.

Aby poznać prawdziwą społeczność z Bogiem, trzeba oddzielić się od świata, który jest z Nim w stanie wojny. A to zaczyna się od posłuszeństwa wielkiemu Prawu Pana. Wzniosłe przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu i Jezusowi oddzielają nas od świata i przybliżają do Boga. Oczyszczają nasze intencje, oczyszczają nasze oczy i rozpalają w nas prawdziwe pragnienie, by podobać się tylko Ojcu. Gdy żyjemy według tego Prawa, świat traci swój blask, a prawda staje się w nas żywa i potężna.

Odrzuć ducha świata. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych Synowi dla przebaczenia i zbawienia. Niech wspaniałe przykazania Pana uwolnią cię od duchowego oziębienia. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i prowadzi nas do prawdziwej społeczności z żywym Bogiem. Na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Święty Ojcze, uwolnij mnie z więzów tego świata. Nie pozwól mi zadowolić się pustą i powierzchowną wiarą, lecz spraw, abym szukał Ciebie całym sercem.

Prowadź mnie Twoimi wspaniałymi przykazaniami. Niech Twoje chwalebne Prawo oddzieli mnie od świata i przybliży do Ciebie, abym mógł doświadczyć prawdziwej społeczności.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, że nie zostawiasz mnie w pustce rzeczy ziemskich. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak lampa, która rozprasza ciemność świata. Twoje przykazania są jak sznury miłości, które wyciągają mnie z błędu. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Dość ma dzień swojej biedy” (Mateusz 6:34).

Żaden człowiek nie załamuje się pod ciężarem jednego dnia. To wtedy, gdy próbujemy dźwigać, oprócz dzisiejszych, także troski jutra — które jeszcze nie nadeszło — brzemię staje się nie do zniesienia. Pan nigdy nie nakazał nam takiego ciężaru. Gdy czujemy się przytłoczeni przyszłymi niepokojami, to znak, że wzięliśmy na siebie ciężar, którego On nam nie dał. Bóg zaprasza nas, byśmy żyli teraźniejszością z wiernością i powierzyli Mu przyszłość, bo On już tam jest i troszczy się o wszystko.

Chwalebne Prawo Boże uczy nas żyć z równowagą i zaufaniem. Wzniosłe przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu oraz Jezusowi uczą nas czynić dziś dobro, które jest w naszym zasięgu, nie rozpaczając z powodu tego, co jeszcze nie nadeszło. Posłuszeństwo wspaniałemu Prawu Pana prowadzi nas do pokoju, bo utrzymuje nas zakotwiczonych w rzeczywistości teraźniejszości i ufnych w nieustanną opiekę Ojca.

Nie dźwigaj jutra przed czasem. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych Synowi do przebaczenia i zbawienia. Niech niezwykłe przykazania Pana będą Twoim codziennym przewodnikiem, umacniając Twoje serce każdego nowego poranka. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i uwalnia nas od niepotrzebnego ciężaru przyszłych trosk. -Zaadaptowano z George’a MacDonalda. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Panie każdego dnia, pomóż mi żyć teraźniejszością z ufnością i posłuszeństwem. Niech nie pozwolę, by trapiła mnie przyszłość, która jeszcze nie nadeszła, lecz odpocznę w Tobie.

Naucz mnie, przez Twoje wspaniałe Prawo, skupiać się na tym, co mogę zrobić dziś, z wiarą i spokojem. Niech Twoje przykazania chronią mnie przed niepokojem i prowadzą w pokoju.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, że nie prosisz mnie, bym dźwigał jutro. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak lekkie brzemię, które prowadzi mnie z mądrością. Twoje przykazania są jak tory, które utrzymują mnie na bezpiecznej drodze, krok po kroku. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Każdy dobry dar i wszelki doskonały dar pochodzi z góry, zstępując od Ojca świateł, u którego nie ma zmiany ani cienia odmiany” (Jakub 1:17).

Całe piękno, które widzimy rozproszone w stworzeniu — na polach, na niebie, w ludziach i w aktach dobroci — to jedynie odblaski doskonałości Ojca. Każdy promień światła, każdy ślad piękna, to mała iskra Niewyczerpalnego Światła, które mieszka w górze. Jeśli nasze duchowe oczy będą otwarte, nauczymy się kochać te przejawy piękna nie dla nich samych, lecz jako drabiny prowadzące nas do Autora wszelkiego światła, wiecznego Ojca.

Aby tak żyć, nasze oczy muszą być kształtowane przez olśniewające Prawo Boże. Wspaniałe przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu i Jezusowi uczą nas widzieć wyraźnie to, czego świat już nie dostrzega. Prawo ukazuje nam doskonały wzorzec pochodzący od Boga, a poprzez posłuszeństwo uczymy się naśladować ten wzorzec w naszym codziennym życiu. Każda decyzja, każda reakcja, każde działanie staje się szczerym wysiłkiem, by odzwierciedlać światło naszego Stwórcy.

Wspinaj się, dzień po dniu, po promieniach światła, które pochodzą od Niego. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych do Syna po przebaczenie i zbawienie. Niech niezwykłe przykazania Pana będą jak lustra odbijające chwałę Ojca w Twojej wędrówce. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i podnosi nas, krok po kroku, ku prawdziwemu Światłu. -Zaadaptowano z John Smith. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ojcze, naucz mnie dostrzegać Twoją rękę w każdym promieniu piękna rozproszonym po świecie. Niech nic ze stworzenia nie odbierze Ci chwały, która należy tylko do Ciebie.

Prowadź moje życie przez Twoje wspaniałe przykazania. Niech Twoje chwalebne Prawo kształtuje mnie na Twój obraz i sprawia, bym każdego dnia wznosił się ku Twojemu wiecznemu światłu.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, bo wszystko, co piękne i prawdziwe, pochodzi od Ciebie. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak promień światła wskazujący drogę do nieba. Twoje przykazania są jak czyste lustra, które pomagają mi odzwierciedlać, kim jesteś. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Ci, którzy miłują Twoje prawo, cieszą się pokojem i nic nie sprawia, że się potykają” (Psalm 119:165).

Prawdziwa miłość, gdy rodzi się w nas przez obecność Boga, jest sama w sobie błogosławieństwem — nie ze względu na okoliczności, lecz dlatego, że niesie ze sobą samą istotę Pana. Tam, gdzie mieszka duch miłości, tam jest życie, wolność i pokój. Ta boska miłość przemienia wszystko: usuwa korzeń goryczy, leczy męki egoizmu, zaspokaja braki i koi duszę.

Ta rzeczywistość pokoju zaczyna się, gdy jesteśmy posłuszni zachwycającym przykazaniom Pana. Wspaniałe Prawo, które Ojciec przekazał prorokom Starego Testamentu i Jezusowi, nie tylko nas prowadzi — ono kształtuje nas z miłością. To przez to Prawo duch boskiej miłości zyskuje w nas miejsce, a wszystko w naszej naturze zaczyna być uzdrawiane. Posłuszeństwo woli Bożej nie jest ciężarem, lecz drogą odnowy, na której sam Stwórca wyrywa z nas wszystko, co rodzi konflikt, smutek i zatwardziałość.

Pozwól, by miłość Boża przemieniała twoje wnętrze. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych Synowi dla przebaczenia i zbawienia. Niech wspaniałe przykazania Pana będą twoim stałym środowiskiem — łagodne, mocne i wyzwalające. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i prowadzi do życia przeżywanego w słodkim żywiole miłości. -Zaadaptowano z Williama Lawa. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ojcze odwiecznej miłości, zaszczep we mnie Twojego ducha prawdziwej miłości, który przemienia, uzdrawia i wypełnia każdą część mojego jestestwa. Niech każdego dnia żyję w tym łagodnym i odnawiającym środowisku.

Prowadź mnie swoim zachwycającym Prawem. Niech Twoje przykazania rozproszą wszelką gorycz i sprawią, że narodzi się we mnie lekkie życie, pełne pokoju i prawdziwej radości.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, że Twoja miłość we mnie jest największym z błogosławieństw. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak rzeka czułości, która obmywa moje serce. Twoje przykazania są jak nuty łagodnej melodii, która kołysze moją duszę w pokoju. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Oto oczyściłem cię, ale nie jak srebro; doświadczyłem cię w piecu utrapienia” (Izajasza 48:10).

„Ogień próby” nie jest czymś obcym ani zarezerwowanym tylko dla nielicznych sług Bożych. Przeciwnie, jest on częścią drogi wszystkich wybranych przez Boga. Sam głos Pana oznajmia, że Jego lud jest doświadczany w piecu utrapienia. Oznacza to, że każda dusza powołana przez Boga doświadczy, w większym lub mniejszym stopniu, chwil, w których zostanie oczyszczona przez cierpienie — nie przypadkiem, lecz z Bożego zamysłu.

Dlatego właśnie wspaniałe Prawo Pana jest tak potrzebne w życiu wiernego. Majestatyczne przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu oraz Jezusowi przygotowują nas do rozpoznania, że cierpienie jest częścią procesu. Stałe posłuszeństwo umacnia nas, byśmy pozostali niezachwiani, gdy żar pieca się wzmaga. Ten, kto żyje pod kierownictwem Bożego Prawa, nie dziwi się próbie, lecz pojmuje ją jako pieczęć przynależności i środek doskonalenia.

Jeśli przechodzisz przez ogień, nie zniechęcaj się. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych do Syna po przebaczenie i zbawienie. Niech niezwykłe przykazania Pana będą fundamentem, który cię podtrzymuje pośród bólu. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i doświadcza nas jak złoto oczyszczone w ogniu. -Adaptacja J.C. Philpot. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Panie, który oczyszczasz, gdy ogień utrapienia mnie otacza, pomóż mi pamiętać, że sam mnie wybrałeś, abym był Twój. Niech nie odrzucę pieca, lecz Ciebie w nim uwielbię.

Naucz mnie być posłusznym Twemu wspaniałemu Prawu nawet w najtrudniejszych chwilach. Niech Twoje przykazania dadzą mi siłę, bym trwał, gdy jestem kształtowany Twoją ręką.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, że mnie doświadczasz nie po to, by mnie zniszczyć, lecz by mnie udoskonalić. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak ogień, który oczyszcza, nie niszcząc. Twoje przykazania są jak niebiańskie narzędzia, które kształtują mnie według Twojej woli. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Bóg jest naszą ucieczką i mocą, zawsze obecną pomocą w utrapieniu” (Psalm 46:1).

Nabierz odwagi. Nawet bóle, które wydają się nieuleczalne, mogą stać się stopniami duchowego postępu. Nie marnuj cierpienia: przekształć je w wspólnotę z Bogiem. Często zwracaj się do Pana, który dostrzega każdy szczegół twojej walki — nawet wtedy, gdy czujesz się słaby, rozproszony lub przeciążony. To On posyła pomoc i przemienia twoje cierpienie w błogosławieństwo. Świadomość, że wszystko to dzieje się pod czujnym okiem Ojca, powinna przynieść pokój i wytrwałość, by znosić każdą próbę z łagodnością i celem.

Dlatego wspaniałe Prawo Boże jest tak istotne dla tych, którzy pragną duchowego wzrostu. Niezwykłe przykazania, które Ojciec przekazał prorokom Starego Testamentu i Jezusowi, uczą nas ofiarowywać nasz ból jako akt miłości i wierności. Posłuszeństwo uczy nas nieustannie wznosić serce, szukać pomocy z wysoka i czerpać radość nie z okoliczności, lecz z faktu, że należymy do Boga. Ta świadomość przemienia każde utrapienie w coś małego w porównaniu z pewnością posiadania wiernego Przyjaciela i Wiecznego Schronienia.

Nie pozwól, by udręki zapanowały nad twoją duszą. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych Synowi dla przebaczenia i zbawienia. Niech wspaniałe przykazania Pana będą podstawą twojej pociechy. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i utwierdza nas na Skale nawet pośród burz życia. -Adaptacja na podstawie Franciszka Salezego. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Wierny i miłosierny Panie, naucz mnie przemieniać moje bóle w ofiary miłości przed Tobą. Niech nie uciekam od walki, lecz trwam mocno, wiedząc, że jesteś ze mną.

Prowadź mnie swoimi wspaniałymi przykazaniami. Niech Twoje chwalebne Prawo pomaga mi wznosić serce do Ciebie nawet wtedy, gdy jestem zmęczony, i abym nauczył się odpoczywać w świadomości, że jestem Twój.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, bo jesteś moją pomocą, moją pociechą i moją twierdzą. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak mocne schronienie pośród burzy. Twoje przykazania są jak ramiona, które mnie podtrzymują, gdy wszystko wydaje się walić. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Pan jest blisko skruszonych w sercu i zbawia przygnębionych na duchu” (Psalm 34:18).

Dusza, która pragnie podobać się Bogu, musi nauczyć się radzić sobie z niesprawiedliwościami i nieracjonalnymi postawami. Zdarzą się chwile, gdy będziemy traktowani surowo lub niezrozumiani bez powodu. Mimo to jesteśmy wezwani, by trwać w pokoju, świadomi, że Bóg widzi wszystko z nieskończoną jasnością. Nic nie umyka Jego oczom. Do nas należy zachować spokój, wiernie wykonywać to niewiele, co jest w naszych rękach, a resztę powierzyć Jemu.

To właśnie posłuszeństwo wspaniałemu Prawu Pana pozwala nam reagować z równowagą wobec niesprawiedliwości. Wspaniałe przykazania Boże, przekazane prorokom Starego Testamentu i Jezusowi, uczą nas odpowiadać łagodnością i stanowczością, nie pozwalając, by gorycz zapanowała nad nami. Kiedy jesteśmy posłuszni woli Ojca, uczymy się działać bez niepokoju i traktować to, co poza naszą kontrolą, jak coś odległego — jakby już do nas nie należało.

Pozostań w pokoju wobec tego, czego nie możesz zmienić. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych Synowi dla przebaczenia i zbawienia. Niech niezwykłe przykazania Najwyższego będą twoją kotwicą, gdy niesprawiedliwość zapuka do drzwi. Posłuszeństwo przynosi nam błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i uczy nas żyć ponad okolicznościami. -Zaadaptowano z F. Fénelona. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Sprawiedliwy i miłosierny Ojcze, naucz mnie nie zachwiać się wobec niesprawiedliwości. Niech znajdę odpocznienie w Twojej obecności, nawet gdy nie rozumiem przyczyny prób.

Prowadź moje kroki przez Twoje wspaniałe Prawo. Niech Twoje przykazania pomagają mi reagować z opanowaniem i ufać Twojemu spojrzeniu na wszystko.

O, umiłowany Panie, dziękuję Ci, że widzisz wszystko, co mnie spotyka, i troszczysz się o mnie doskonale. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak tarcza, która chroni moje serce przed buntem. Twoje przykazania są jak łagodny powiew, który uspokaja moją strapioną duszę. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Zachowasz w doskonałym pokoju tego, którego umysł jest stały, bo Tobie zaufał” (Izajasza 26:3).

Pewne próby i niepowodzenia w naszym życiu nabierają prawdziwie Bożego charakteru dopiero wtedy, gdy stają się niemożliwe do pokonania o własnych siłach. To właśnie wtedy, gdy wszelki opór się wyczerpuje, a ludzka nadzieja znika, w końcu się poddajemy. Wielka trudność polega jednak na tym, że walczymy z bólem i stratami życia, dopóki mamy nadzieję — traktując je jak wrogów — a dopiero po przegranej przyjmujemy je z wiarą, jakby były błogosławieństwami zesłanymi przez Boga.

Właśnie w tym momencie chwalebne Prawo Pana staje się niezbędne. Majestatyczne przykazania przekazane prorokom Starego Testamentu oraz Jezusowi uczą nas ufać nawet wtedy, gdy nie rozumiemy. Posłuszeństwo temu Prawu pozwala nam przechodzić przez cierpienie bez buntu i przyjmować to, co wcześniej wydawało się ciosem, jako część Bożego planu. Posłuszeństwo woli Boga, objawionej w Jego niezwykłych przykazaniach, pomaga nam dostrzec, że nawet ból może być narzędziem przemiany i błogosławieństwa.

Nie walcz z tym, na co Bóg już pozwolił. Ojciec błogosławi i posyła posłusznych Synowi dla przebaczenia i zbawienia. Niech wspaniałe przykazania Pana będą twoim przewodnikiem, gdy zabraknie ci sił i zachwieje się nadzieja. Posłuszeństwo przynosi błogosławieństwo, wyzwolenie i zbawienie — i uzdalnia nas do przyjęcia z wiarą nawet tego, o co nie prosiliśmy. – Zaadaptowano z Jamesa Martineau. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Suwerenny Ojcze, gdy kończą mi się siły i nadzieja gaśnie, naucz mnie całkowicie poddawać się Tobie. Niech nie opieram się Twojemu działaniu, nawet gdy przychodzi ono w formie bólu.

Wzmocnij mnie poprzez Twoje wspaniałe Prawo. Niech Twoje przykazania pomogą mi z pokorą przyjąć to, czego nie mogę zmienić, ufając, że wszystko, co pochodzi od Ciebie, ma swój cel.

O, ukochany Panie, dziękuję Ci, bo nawet to, co mnie rani, może być przez Ciebie przemienione w dobro. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak skała, na której moje poddanie znajduje odpoczynek. Twoje przykazania są jak latarnie, które rozświetlają nawet najciemniejsze doliny duszy. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.