„Stwórz we mnie, o Boże, czyste serce i odnów we mnie prawego ducha. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego” (Psalm 51:10–11).
Tylko wtedy, gdy Bóg wylewa na nas ducha miłości i błagania, możemy naprawdę Go wielbić. Pan jest Duchem i tylko ten, kto szuka Go szczerze i w prawdzie, może złożyć Mu uwielbienie, które jest Mu miłe. Ten duch to boski ogień rozpalony w sercu wierzącego — ten sam ogień, który Pan zapalił na ołtarzu z brązu i nakazał, by nigdy nie zgasł. Może być przykryty popiołem słabości lub zmęczenia, ale nigdy nie gaśnie, ponieważ jest podtrzymywany przez samego Boga.
Ten ogień pozostaje żywy w tych, którzy wybierają chodzenie w posłuszeństwie wspaniałym przykazaniom Najwyższego. Wierność jest paliwem, które podtrzymuje płomień — posłuszeństwo na nowo rozpala żar, oczyszcza uwielbienie i odnawia wspólnotę. Wierne serce staje się trwałym ołtarzem, na którym miłość do Boga nie gaśnie, lecz wzmacnia się z każdym aktem oddania.
Dlatego podsycaj ogień, który Pan rozpalił w tobie. Usuń popiół rozproszenia i dodaj drewna modlitwy oraz posłuszeństwa. Ojciec nie pozwala, by Jego ogień zgasł w sercach tych, którzy Go szukają, lecz podtrzymuje go aż do dnia, w którym zostaniemy całkowicie pochłonięci Jego wiecznym światłem w Chrystusie. Na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.
Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, chwalę Cię, ponieważ rozpalasz we mnie ogień swego Ducha. Nie pozwól, by ten płomień zgasł, lecz spraw, aby rósł z dnia na dzień.
Panie, pomóż mi żyć według Twoich wspaniałych przykazań, ofiarując Ci czyste serce i szczere uwielbienie, które nigdy nie stygnie ani nie gaśnie.
O, drogi Boże, dziękuję Ci, że podtrzymujesz płomień wiary w moim wnętrzu. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest świętym ogniem, który oświetla mój ołtarz. Twoje przykazania są drewnem, które podtrzymuje płomień mojej miłości do Ciebie. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.
