„Albowiem Pan jest dobry; Jego miłosierdzie trwa na wieki, a Jego wierność z pokolenia na pokolenie” (Psalm 100:5).

Jak wielka jest różnica między złem, które popełniliśmy, a złem, do którego jesteśmy zdolni, czasem będąc o krok od jego uczynienia! Jeśli moja dusza wydała chwast, gdy była pełna trujących nasion, jak bardzo powinienem być wdzięczny! A to, że chwast nie zadusił całkowicie pszenicy, to prawdziwy cud! Powinniśmy codziennie dziękować Bogu za grzechy, których nie popełniliśmy.

Ta prawda zachęca nas do posłuszeństwa wzniosłemu Prawu Bożemu. Jego niezwykłe przykazania chronią nas, prowadząc z dala od zła i bliżej Jego dobroci. Być posłusznym to wybrać drogę Stwórcy, pozwalając Mu oczyścić nasze serce. Posłuszeństwo jest tarczą, która chroni nas przed nasionami błędu.

Umiłowany, żyj w posłuszeństwie, aby otrzymać ochronę i błogosławieństwa Boga. Ojciec prowadzi posłusznych do swego Syna, Jezusa, ku zbawieniu. Dziękuj i podążaj Jego drogami, jak czynił to Jezus, aby odnaleźć prawdziwy pokój. Na podstawie tekstu Fredericka Williama Fabera. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ojcze, chwalę Cię za Twoje miłosierdzie, które wybawia mnie od zła. Zachowaj moje serce w Tobie.

Panie, prowadź mnie, abym podążał za Twoimi niezwykłymi przykazaniami. Niech kroczę w Twojej miłości.

O ukochany Boże, dziękuję Ci, że zachowujesz mnie od grzechu. Twój Syn jest moim Księciem i Zbawicielem. Twoje wzniosłe Prawo jest fundamentem, który podtrzymuje moją duszę. Twoje przykazania są promieniami, które oświetlają moją drogę. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Wyprowadziłem cię z grobu i sprawię, że wyjdziesz ze swoich grobów, mój ludu; i włożę w was mojego Ducha, i będziecie żyć” (Ezechiel 37:13–14).

Bóg nie budzi duszy po to, by pozostawić ją uwięzioną w ciemności zwątpienia i lęku. Tak jak Chrystus został wyprowadzony z grobu, tak każdy, kto należy do Jego duchowego ciała, jest wezwany, by powstać z Nim — wolny od winy, rozpaczy i kajdan niewiary. Ta sama moc, która wskrzesiła Syna, działa także w Jego dzieciach, wlewając przebaczenie, pokój i miłość w serce. To wyzwolenie jest nierozerwalną częścią nowego życia w Chrystusie, pewną obietnicą dla wszystkich, którzy należą do wiecznego przymierza Pana.

Jednak ta wolność umacnia się w posłuszeństwie wspaniałym przykazaniom Najwyższego. To podczas wiernego kroczenia serce doświadcza prawdziwego pokoju i radości Ducha. Posłuszeństwo wyprowadza nas z wewnętrznego więzienia, rozjaśnia myśli i pozwala dostrzec nieustanną obecność Boga, przemieniając lęk w zaufanie, a winę w społeczność.

Dlatego nie zgadzaj się pozostawać wśród cieni, skoro Pan już cię wezwał do światła. Powstań z Chrystusem, żyj w wolności i postępuj godnie nowego życia, które Ojciec ci dał. Kto słucha Bożego głosu, doświadcza pełnej odnowy i jest prowadzony do Syna, by cieszyć się prawdziwym pokojem. Na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, chwalę Cię, bo nie zostawiasz mnie uwięzionego w ciemnościach zwątpienia i lęku. Twoja moc wzywa mnie do światła życia w Chrystusie.

Panie, naucz mnie żyć według Twoich wspaniałych przykazań, abym pozostał wolny, w społeczności z Tobą, pełen pokoju i miłości, które pochodzą od Twojego Ducha.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że wyzwalasz mnie z grobu winy i pozwalasz mi żyć w Twojej obecności. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest drogą, która prowadzi mnie do wolności. Twoje przykazania są światłem, które rozprasza lęk i napełnia moje serce pokojem. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Błogosław, moja duszo, Panu, i wszystko, co jest we mnie, niech błogosławi Jego święte imię” (Psalm 103:1).

Jest coś potężnego w chwili, gdy uwielbienie staje się osobiste. Łatwo jest mówić o tym, co inni powinni robić — jak król Nabuchodonozor, który uznał moc Boga, ale nie zwrócił się do Niego całym sercem. Jednak gdy uwielbienie wypływa z osobistego doświadczenia, gdy mężczyzna lub kobieta zaczyna wywyższać Pana z własnego przekonania, jest to oznaka prawdziwego życia duchowego. Serce, które uwielbia, to serce dotknięte i przemienione przez Bożą obecność.

To autentyczne uwielbienie rodzi się w życiu tych, którzy kroczą według wspaniałych przykazań Najwyższego. Posłuszeństwo otwiera serce na rozpoznanie dobroci Boga w każdym szczególe, a miłość do Jego Prawa budzi spontaniczną wdzięczność. Im bardziej żyjemy w wierności, tym bardziej dostrzegamy, że uwielbienie nie jest obowiązkiem, lecz wylewem duszy przed majestatem Stwórcy.

Nie czekaj więc, aż inni dadzą przykład — zacznij sam. Uwielbiaj Boga za wszystko, co uczynił, i za to, kim jest. Ojciec raduje się z tych, którzy czczą Go szczerym sercem, i prowadzi ich do Syna, gdzie uwielbienie nigdy nie ustaje, a serce odnajduje swoją wieczną radość. Na podstawie tekstu D. L. Moody’ego. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, chwalę Cię, ponieważ wkładasz w moje usta nową pieśń, prawdziwe uwielbienie płynące z serca.

Panie, pomóż mi żyć według Twoich wspaniałych przykazań, aby każdy krok mojego życia był wyrazem wdzięczności i miłości.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że uczysz mnie szczerego uwielbienia. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest powodem mojej pieśni. Twoje przykazania są melodią, która raduje moją duszę. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Szukajcie Pana i Jego mocy; szukajcie Jego oblicza nieustannie” (Psalm 105:4).

To liczne troski człowieka, a nie jego liczne prace, oddalają obecność Boga. Ucisz swoje gorączkowe próżności i niespokojne myśli. W ciszy szukaj oblicza swojego Ojca, a światło Jego oblicza rozbłyśnie nad tobą. On stworzy w twoim sercu miejsce ukryte, gdzie Go odnajdziesz, a wszystko wokół ciebie będzie odzwierciedlać Jego chwałę.

Ta prawda wzywa nas do posłuszeństwa wielkiemu Prawu Bożemu. Jego cudowne przykazania uczą nas uciszać serce i szukać Jego obecności. Być posłusznym to powierzyć Mu nasze dzieła, dostosowując się do Jego celu. Posłuszeństwo prowadzi nas do intymnego spotkania ze Stwórcą, nawet pośród codziennych obowiązków.

Umiłowany, żyj w posłuszeństwie, aby znaleźć Boga w swoim sercu. Ojciec prowadzi posłusznych do swojego Syna, Jezusa, ku zbawieniu. Szukaj Go, jak czynił to Jezus, i żyj w pokoju Jego obecności. Na podstawie Edwarda B. Puseya. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ojcze, chwalę Cię za Twoją obecność, która mnie przygarnia. Naucz mnie uciszać moje serce.

Panie, prowadź mnie, abym podążał za Twoimi cudownymi przykazaniami. Niech znajdę Cię w każdej chwili.

O umiłowany Boże, dziękuję, że mnie wołasz do swojej obecności. Twój Syn jest moim Księciem i Zbawicielem. Twoje wielkie Prawo jest schronieniem, które strzeże mojej duszy. Twoje przykazania są latarniami, które oświetlają moją drogę. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Bo ten mój syn był umarły, a ożył; zaginął, a odnalazł się” (Łukasz 15:24).

Jakże straszny jest stan bycia martwym w grzechu i niezdawania sobie z tego sprawy! Życie z dala od obecności Boga, bez odczuwania powagi własnej sytuacji, jest jak chodzenie w ciemności, myśląc, że jest się w świetle. Dusza martwa nie odczuwa bólu, nie boi się niebezpieczeństwa i nie szuka ratunku. Ta niewrażliwość sprawia, że śmierć duchowa jest tak przerażająca — jest ona zapowiedzią drugiej śmierci, czyli wiecznego oddzielenia od Stwórcy.

Jednak jest nadzieja dla tego, kto wciąż słyszy wezwanie Najwyższego. Gdy serce zwraca się ku wspaniałym przykazaniom Pana, światło zaczyna przełamywać ciemność. Posłuszeństwo budzi sumienie, ujawnia grzech i prowadzi duszę do żywej obecności Boga. To dotyk Ojca przywraca oddech temu, co wydawało się zgubione, a Duch tchnie nowe życie w tego, kto poddaje się Jego woli.

Dlatego, jeśli w sercu jest chłód lub obojętność, wołaj o wyzwolenie. Ojciec ma moc wskrzeszać tych, którzy śpią w śmierci duchowej, i przywracać ich do wspólnoty z Nim. Kto jest posłuszny i budzi się do życia w wierze, jest prowadzony do Syna, by znaleźć przebaczenie, świętość i wieczne zbawienie. Zaadaptowano z J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Ojcze, chwalę Cię, ponieważ jesteś potężny, by przywrócić to, co wydawało się martwe i zagubione. Obudź we mnie całą duchową wrażliwość, którą grzech próbował zgasić.

Panie, naucz mnie żyć według Twoich wspaniałych przykazań, abym nigdy nie przyzwyczaił się do ciemności i pozostał czujny w Twoim świetle.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że wołasz mnie ze śmierci do życia. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest tchnieniem, które na nowo rozpala moją duszę. Twoje przykazania są światłem, które prowadzi mnie z powrotem do Twego serca. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„O Panie, jak liczne są Twoje dzieła! Wszystkie je uczyniłeś mądrze; ziemia jest pełna Twoich bogactw” (Psalm 104:24).

Wiedza, że miłość jest źródłem całego stworzenia, to prawda, która zachwyca serce. Wszystko we wszechświecie jest otoczone miłością Boga, wszechmocną i wszechwiedzącą siłą, która prowadzi z nieskończoną mądrością. On działa, aby ratować każde stworzenie z jego błędów, prowadząc je do wiecznego szczęścia i chwały. Ta boska miłość jest fundamentem wszystkiego, co istnieje.

To objawienie wzywa nas do posłuszeństwa wspaniałemu Prawu Bożemu. Jego zachwycające przykazania są wyrazem Jego miłości, prowadząc nas do życia w harmonii z Jego wolą. Być posłusznym to zanurzyć się w tej miłości, pozwalając, by On nas przemieniał i zbawiał. Posłuszeństwo jest drogą do otrzymania błogosławieństw Stwórcy.

Umiłowany, żyj w posłuszeństwie, aby połączyć się z wieczną miłością Boga. Ojciec prowadzi posłusznych do swego Syna, Jezusa, ku zbawieniu. Podążaj Jego ścieżkami, jak czynił to Jezus, a odnajdziesz chwałę, którą On dla ciebie przygotował. Na podstawie tekstu Williama Lawa. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ojcze, chwalę Cię za Twoją miłość, która stworzyła wszystko. Naucz mnie żyć według Twojej woli.

Panie, prowadź mnie, abym podążał za Twoimi zachwycającymi przykazaniami. Niech moje serce podda się Twojemu planowi.

O ukochany Boże, dziękuję za Twoją miłość, która mnie ratuje. Twój Syn jest moim Księciem i Zbawicielem. Twoje wspaniałe Prawo jest melodią, która prowadzi moją duszę. Twoje przykazania są światłami, które oświetlają moją drogę. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Zaufaj Panu z całego swojego serca i nie polegaj na własnym rozumie” (Przysłów 3:5).

Próby życia, wraz z ich rutyną i ciężarami, są sposobem, w jaki Bóg nas kształtuje. Możesz pragnąć ulgi od codziennych obowiązków, ale to właśnie na tym krzyżu rozkwitają błogosławieństwa. Wzrost nie przychodzi w wygodzie, lecz w wytrwałości. Przyjmij swoją drogę, dawaj z siebie wszystko, a Twój charakter zostanie ukształtowany w siłę i godność.

Ta droga zaprasza nas do podążania za majestatycznym Prawem Bożym. Jego wspaniałe przykazania są kompasem dla życia z celem. Posłuszeństwo to dostrojenie się do serca Stwórcy, a wierność w małym przygotowuje nas do większego, przemieniając nas według Jego planu.

Drogi przyjacielu, żyj w posłuszeństwie, aby otrzymać błogosławieństwa wiernych. Ojciec prowadzi posłusznych do swojego Syna, Jezusa, dla przebaczenia i zbawienia. Noś swój krzyż z wiarą, jak Jezus, i odkryj siłę życia oddanego Bogu. Zaadaptowano z J. R. Miller. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ojcze, chwalę Cię za to, że kształtujesz mnie w trudach codzienności. Pokaż mi swoją rękę w każdym zadaniu, czyniąc zwyczajne świętym.

Panie, prowadź mnie do posłuszeństwa Twoim wspaniałym przykazaniom. Niech kroczę Twoimi ścieżkami z wiarą i radością.

Mój Boże, dziękuję Ci, że wykorzystujesz próby, by mnie umacniać. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje majestatyczne Prawo jest światłem, które prowadzi moją drogę. Twoje przykazania są skarbami, które zdobią moją duszę. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Powstań, zajaśniej, bo przyszło twoje światło, a chwała Pana rozbłysła nad tobą” (Izajasza 60:1).

Istnieje różnica między ożywieniem w Chrystusie a powstaniem z Nim. Ożywienie to początek, to moment, gdy serce się budzi, odczuwa ciężar grzechu i zaczyna bać się Boga. Ale powstanie to coś więcej: to wyjście z ciemności, opuszczenie grobu winy i kroczenie w chwalebnym świetle obecności Pana. To doświadczanie mocy zmartwychwstania Chrystusa, nie tylko jako odległej obietnicy, ale jako żywej siły, która przemienia i wyzwala już teraz.

To przejście z życia duchowego do życia zwycięskiego następuje tylko wtedy, gdy wybieramy chodzenie w wspaniałych przykazaniach Najwyższego. Posłuszeństwo prowadzi nas od przekonania do komunii, od świadomości winy do wolności w Bożej obecności. Gdy pozwalamy Duchowi Świętemu nas podnieść, dusza wznosi się ponad strach i znajduje radość, zaufanie oraz pokój w Jezusie.

Dlatego nie zadowalaj się jedynie przebudzeniem; pozwól, aby Pan całkowicie cię podniósł. Ojciec pragnie widzieć cię żyjącego w pełnym świetle życia w Chrystusie, wolnego od kajdan przeszłości i wzmocnionego posłuszeństwem, które prowadzi do wieczności. Na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Ojcze, chwalę Cię, ponieważ budzisz moją duszę do życia i wzywasz mnie do pełnej komunii z Tobą. Wyprowadź mnie z wszelkiej ciemności i spraw, abym kroczył w Twoim świetle.

Panie, pomóż mi żyć według Twoich wspaniałych przykazań, aby nie tylko się przebudzić, ale także powstać w mocy i wolności w obecności Twojego Syna.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że podnosisz mnie z grobu winy do życia w Chrystusie. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest drabiną, która prowadzi mnie ze śmierci do życia. Twoje przykazania są promieniami światła, które ogrzewają i odnawiają mojego ducha. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Odwróć się od zła i czyń dobro; szukaj pokoju i dąż do niego” (Psalm 34:14).

Ogromna siła kryje się w małym słowie „nie”. Wypowiedziane z odwagą i przekonaniem staje się ono jak skała, która opiera się falom pokusy. Powiedzenie „nie” temu, co złe, to akt siły i duchowej mądrości — to wybór drogi, która podoba się Bogu, nawet gdy świat krzyczy coś przeciwnego.

Jednak życie to nie tylko obrona; to także akceptacja. Musimy nauczyć się mówić „tak” rzeczom, które pochodzą z wysoka, okazjom odzwierciedlającym wolę Pana. Gdy przyjmujemy to, co dobre, czyste i sprawiedliwe, pokazujemy Ojcu pragnienie podążania za Jego wspaniałym Prawem i życia zgodnie z Jego cudownymi przykazaniami. Posłuszeństwo to rozeznanie: odrzucenie zła i radosne, zdecydowane przyjęcie dobra.

Ojciec błogosławi i posyła posłusznych do Syna po przebaczenie i zbawienie. Postanów dziś powiedzieć „nie” wszystkiemu, co oddala cię od Boga, i wielkie „tak” Jego woli. Wtedy światło Chrystusa rozbłyśnie na twojej drodze, a pokój nieba zamieszka w twoim sercu. Na podstawie J. R. Millera. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Ojcze, naucz mnie używać siły słowa „nie”, gdy zło próbuje mnie zwieść. Daj mi odwagę, by opierać się grzechowi, i mądrość, by rozpoznawać to, co pochodzi od Ciebie. Niech moje życie będzie świadectwem wytrwałości i wiary.

Panie, pomóż mi także mówić „tak” temu, co dobre, sprawiedliwe i prawdziwe. Otwórz moje oczy, abym dostrzegał okazje pochodzące z Twoich rąk, i napełnij moje serce gotowością do posłuszeństwa Twojej woli.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że uczysz mnie wybierać dobro i odrzucać zło. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest latarnią, która prowadzi mnie wśród ciemności. Twoje przykazania są jak skrzydła, które unoszą mnie ku Tobie. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Choćbym nawet szedł przez dolinę cienia śmierci, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną” (Psalm 23:4).

Tam, gdzie jest cień, tam jest także światło. Cień jest jedynie znakiem, że światło jest blisko. Dla wiernego sługi śmierć nie jest końcem, lecz tylko cieniem, który przecina drogę — a cienie nie mogą zranić. Ciało może spocząć, ale dusza żyje dalej, otoczona obecnością Tego, który pokonał śmierć. Pan przemienia strach w pokój, a przejście przez ciemność staje się początkiem życia, które nigdy się nie kończy.

To zaufanie rodzi się w tych, którzy wybierają życie według wspaniałych przykazań Najwyższego. Posłuszeństwo uwalnia nas od lęku i stawia pod światłem prawdy. Gdy żyjemy w wierności, rozumiemy, że śmierć straciła swoją moc, ponieważ Ojciec prowadzi posłusznych do Syna, który jest samym Życiem. Tak więc, nawet w obliczu doliny, serce odpoczywa — bo Pasterz jest obok, prowadząc ku wieczności.

Dlatego nie żyj pod jarzmem strachu. Wyjdź z więzienia wątpliwości i krocz ku wolności, którą daje Chrystus. Cień śmierci rozprasza się wobec światła posłuszeństwa i wiary, a wierzący przechodzi z ciemności do chwały, gdzie obecność Boga świeci na zawsze. Zaadaptowano z D. L. Moody’ego. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Ojcze, chwalę Cię, ponieważ nawet w cieniu Twoje światło mnie otacza. Nie boję się, bo wiem, że jesteś ze mną na wszystkich moich drogach.

Panie, naucz mnie żyć według Twoich wspaniałych przykazań, abym kroczył w Twoim świetle i nigdy nie bał się cienia śmierci.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że uwalniasz mnie od lęku i pozwalasz mi chodzić w Twoim wiecznym świetle. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest słońcem, które rozprasza wszelkie cienie. Twoje przykazania są promieniami życia, które rozświetlają moje serce. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.