„Stwórz we mnie, Boże, czyste serce i odnów we mnie ducha prawego” (Psalm 51:10).

Ile razy odczuwamy ciężar grzechu i uświadamiamy sobie, że sami z siebie nie potrafimy nawet szczerze się upamiętać. Umysł wypełniają wspomnienia nieczystych myśli, pustych słów i nierozsądnych czynów — a mimo to serce wydaje się suche, niezdolne do płaczu przed Bogiem. Jednak są chwile, gdy Pan, w swojej dobroci, dotyka duszy swoim niewidzialnym palcem i wzbudza w nas głęboką skruchę, sprawiając, że łzy płyną niczym woda ze skały.

Ten boski dotyk objawia się szczególnie u tych, którzy żyją według wspaniałych przykazań Najwyższego. Posłuszeństwo otwiera miejsce dla działania Ducha, łamiąc twardość serca i czyniąc nas wrażliwymi na świętość Boga. To On rani, aby uzdrowić, to On wzbudza prawdziwą skruchę, która oczyszcza i przywraca.

Dlatego nie zniechęcaj się, jeśli twoje serce wydaje się zimne. Proś, aby Pan dotknął twojej duszy jeszcze raz. Gdy Ojciec podnosi laskę swojej karności, czyni to tylko po to, by wytrysnęła rzeka życia — skrucha, przebaczenie i przemiana — które prowadzą nas do Syna i do zbawienia wiecznego. Na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, zbliżam się do Ciebie, uznając moją słabość i niezdolność do samodzielnego upamiętania się. Dotknij mnie swoją ręką i wzbudź we mnie skruszone serce.

Panie, prowadź mnie, abym żył według Twoich wspaniałych przykazań i był wrażliwy na Twój głos, pozwalając, by Twój Duch wzbudził we mnie prawdziwą skruchę i odnowienie.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że przemieniasz moje zatwardziałe serce w źródło skruchy i życia. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest młotem, który kruszy kamienne serce. Twoje przykazania są rzeką, która obmywa i odnawia moją duszę. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Ponieważ Pan nie jest niesprawiedliwy, aby zapomnieć o waszym dziele i o trudzie miłości, który okazaliście względem Jego imienia” (Nehemiasz 13:14).

Nie musimy prowadzić listy naszych dobrych uczynków ani próbować budować narracji, by udowodnić naszą pobożność. Pan widzi każdą pokorną służbę, każdy cichy gest, każdą ukrytą ofiarę. Nic nie umyka Jego spojrzeniu. W odpowiednim dniu wszystko zostanie objawione sprawiedliwie i jasno. To uwalnia nas od niepokoju o uznanie i zaprasza do służenia z szczerością, wiedząc, że to sam Bóg pisze naszą historię.

To zaufanie wzmacnia się, gdy kroczymy wspaniałymi przykazaniami Najwyższego. Wybierając posłuszeństwo bez szukania oklasków, stajemy się bardziej podobni do charakteru Chrystusa, który żył, by podobać się Ojcu, a nie ludziom. Prawdziwa służba rodzi się z wiernego serca, a nie z rachunku uczynków.

Żyj więc, by podobać się Panu i pozwól, aby to On był narratorem twojego życia. W dniu, gdy wszystko zostanie objawione, nawet najprostsze czyny będą miały wieczną wagę przed tronem. Kto kroczy w posłuszeństwie, odkrywa, że każdy szczegół, choćby najmniejszy, staje się skarbem w wieczności z Jezusem. Zaadaptowano z J. R. Millera. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Ojcze, staję przed Tobą z sercem gotowym służyć bez szukania ludzkiego uznania. Wiem, że każdy gest uczyniony w Twoim imieniu jest zapisany w Twojej księdze.

Panie, prowadź mnie, abym żył w posłuszeństwie Twoim wspaniałym przykazaniom, służąc z pokorą i wiernością, nawet jeśli nikt tego nie widzi.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że zapisujesz każdy czyn dokonany z miłością. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest stroną, na której zapisywane jest moje życie. Twoje przykazania są liniami światła, które uwieczniają moje uczynki. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Pan ukazał mi się dawno temu, mówiąc: Wieczną miłością umiłowałem cię; dlatego przyciągnąłem cię łaskawością” (Jeremiasza 31:3).

Miłość Boga nie zawodzi. Gdy noc jest najciemniejsza, Jego światło wciąż świeci; gdy przechodzimy przez pustynie, Jego źródło nie wysycha; gdy płyną łzy, Jego pocieszenie się nie kończy. On obiecał się nami opiekować, a każde Jego słowo jest podtrzymywane mocą samego nieba. Nic nie może powstrzymać spełnienia tego, co Najwyższy postanowił dla tych, którzy do Niego należą.

To bezpieczeństwo wzrasta w nas, gdy wybieramy życie według wzniosłych przykazań Pana. Pomagają nam one rozpoznać Bożą opiekę, wzmacniają nasze zaufanie i utrzymują nas blisko Tego, który nie może zaprzeć się samego siebie. Każdy krok posłuszeństwa to akt wiary, który otwiera miejsce dla wiecznej miłości Boga działającej w naszym życiu.

Odpocznij więc w wierności Najwyższego. On nie opuszcza swoich, spełnia każdą obietnicę i napełnia siłą tych, którzy z Nim kroczą. Kto żyje w posłuszeństwie, odkrywa, że miłość Pana jest zawsze gotowa, stając się źródłem mocy, nadziei i zbawienia w Jezusie. Na podstawie tekstu Johna Jowetta. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, chwalę Cię za Twoją wieczną miłość, która nie zawodzi i nie wyczerpuje się nawet w najtrudniejszych chwilach.

Panie, naucz mnie strzec Twoich wzniosłych przykazań, abym każdego dnia żył coraz bliżej Ciebie, ufając, że Twoje słowo spełni się we właściwym czasie.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że Twoja miłość nigdy nie zawodzi. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest niewyczerpanym źródłem, które mnie umacnia. Twoje przykazania są skarbami, które podtrzymują mnie na drodze. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Nie pozwoli zachwiać się twojej nodze; Ten, który cię strzeże, nie zaśnie” (Psalm 121:3).

Żyjemy otoczeni pułapkami. Pokusy są wszędzie, zawsze gotowe wykorzystać słabości naszego serca. Gdybyśmy polegali tylko na własnych siłach, nieuchronnie wpadalibyśmy w te sidła. Ale Pan, w swojej opatrznościowej ochronie, wznosi wokół nas niewidzialny mur, podtrzymując nas i chroniąc przed upadkami, które mogłyby nas zniszczyć.

Ta boska ochrona pojawia się, gdy wybieramy życie zgodne z wspaniałymi przykazaniami Najwyższego. Są one jak znaki ostrzegawcze, uczące nas unikać niebezpiecznych dróg i szukać schronienia u Ojca. Posłuszeństwo nie czyni nas samych niezwyciężonymi, ale otwiera przestrzeń dla działania Bożej ręki, która strzeże nas i umacnia pośród pokus.

Idź więc z czujnością i ufnością. Nawet otoczony pułapkami, możesz być bezpieczny w rękach Pana. Kto pozostaje wierny, czujny i posłuszny, doświadcza boskiej ochrony i jest prowadzony do Syna, by znaleźć życie wieczne. Adaptacja na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, uznaję, że jestem otoczony pokusami i pułapkami i nie mogę ich pokonać sam. Proszę o Twoją ochronę i miłosierdzie na każdym kroku.

Panie, naucz mnie żyć według Twoich wspaniałych przykazań, abym był czujny na niebezpieczeństwa i wytrwały na drodze świętości.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że chronisz mnie przed upadkami i podtrzymujesz mnie pośród pokus. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest tarczą wokół mnie. Twoje przykazania są murami ochronnymi, które strzegą mojej duszy. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Spójrzcie! — powiedział Nabuchodonozor. Widzę czterech mężczyzn rozwiązanych, chodzących pośród ognia, a ogień im nie szkodzi! A czwarty z nich wygląda jak syn bogów!” (Daniela 3:25).

Historia Daniela i jego towarzyszy w rozpalonym piecu przypomina nam, że Pan nie opuszcza swoich wiernych w chwili próby. Zobaczył wierność tych mężczyzn i zstąpił, by być z nimi w ogniu, zanim płomienie ich dotknęły. Jego obecność przemieniła piec w miejsce świadectwa i zwycięstwa, ukazując światu, że Najwyższy strzeże tych, którzy do Niego należą, i żadna ludzka siła nie zdoła zniszczyć tych, którzy są przez Niego chronieni.

Ta nadprzyrodzona ochrona objawia się nad tymi, którzy chodzą według wspaniałych przykazań Pana. Posłuszeństwo może kosztować odrzucenie, niebezpieczeństwo i prześladowanie, ale właśnie wtedy Bóg objawia swoją potężną obecność. Gdy pozostajemy wierni, On nie tylko nas podtrzymuje, ale przychodzi do nas pośród ognia, ratując nas tak, że nawet zapach próby nie pozostaje na nas.

Dlatego ufaj Panu we wszystkich okolicznościach. Nawet jeśli płomienie wydają się narastać, On jest obecny, by podtrzymać i zbawić. Kto chodzi w wierności, odkrywa, że nawet najgorętszy ogień staje się sceną do oddania chwały Bogu i doświadczenia Jego zbawienia w Jezusie. Na podstawie D. L. Moody’ego. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, chwalę Cię, bo jesteś ze mną we wszystkich sytuacjach, nawet w tych najtrudniejszych. Dziękuję, że Twoja obecność jest pewną ochroną.

Panie, prowadź mnie, abym pozostał wierny Twoim wspaniałym przykazaniom nawet w obliczu presji, ufając, że będziesz ze mną pośród płomieni.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że zstępujesz, by mnie strzec w chwilach próby. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest ognistą tarczą wokół mnie. Twoje przykazania są jak mury, które chronią mnie pośród płomieni. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Bądźcie mocni, a On umocni wasze serca, wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w Panu” (Psalm 31:24).

Jak bardzo potrzebujemy cierpliwości i wytrwałości! Nawet gdy bitwa wydaje się przegrana, jesteśmy wezwani do walki; nawet gdy bieg wydaje się niemożliwy, jesteśmy zaproszeni, by biec dalej. To właśnie w tej wytrwałości, czynionej w Bożej woli, odkrywamy siły, o których nie wiedzieliśmy, że je mamy. Każdy krok postawiony mimo strachu lub zniechęcenia jest aktem wiary, który otwiera drogę do obietnicy, którą Pan już przygotował.

Ta cierpliwość wzrasta w nas, gdy kroczymy według wspaniałych przykazań Najwyższego. One wskazują nam kierunek, kształtują charakter i wzmacniają naszą wytrwałość. Posłuszeństwo to nie tylko przestrzeganie zasad — to nauka zaufania Bożemu rytmowi, wiedząc, że Jego obietnica nie zawiedzie. Im bardziej pozostajemy wierni, tym bardziej jesteśmy przyodziani w siłę samego Pana, by iść naprzód.

Dlatego nie poddawaj się. Idź dalej, walcz i biegnij z oczami utkwionymi w Panu. Wytrwałość prowadzi do zwycięstwa, a ten, kto pozostaje wierny woli Ojca, otrzyma obietnicę we właściwym czasie, będąc przygotowanym do życia wiecznego w Jezusie. Na podstawie J.C. Philpota. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Ojcze, staję przed Tobą, prosząc o siły do wytrwania, nawet gdy wszystko wydaje się być przeciwko mnie. Naucz mnie dalej walczyć i biec z wiarą.

Panie, prowadź mnie, abym wiernie kroczył Twoimi wspaniałymi przykazaniami, otrzymując od Ciebie cierpliwość i wytrwałość, których tak bardzo potrzebuję.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że podtrzymujesz moją drogę i odnawiasz moje siły. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest mocną drogą mojej wytrwałości. Twoje przykazania są źródłem odwagi, które pozwalają mi iść naprzód. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Pan zaopatrzy; na górze Pana będzie zaopatrzenie” (Księga Rodzaju 22:14).

Zachowaj w sercu to wzniosłe słowo zaufania: JEHOWA-JIREH. Przypomina nam ono, że Pan zawsze zaopatruje, że żadna z Jego obietnic nie zawodzi i że On przemienia pozorne straty w prawdziwe błogosławieństwa. Nawet jeśli nie potrafimy przewidzieć drogi, On już tam jest, przygotowując zaopatrzenie na każdy krok. Tak jak Abraham odkrył na górze, Pan zaopatrzy we właściwym momencie — ani wcześniej, ani później.

To zaufanie rozkwita, gdy wybieramy chodzenie w wierności wzniosłym przykazaniom Najwyższego. To przez posłuszeństwo uczymy się zależności, a zależność pozwala nam odkryć, że Ojciec troszczy się o każdy szczegół. Nawet w obliczu niepewności nowego roku możemy iść naprzód bezpieczni, pewni, że Bóg nas podtrzyma w każdej okoliczności, czy to w radości, czy w smutku, w sukcesie czy w trudnościach.

Dlatego zaczynaj każdy dzień ze spokojem i zaufaniem. Nie dźwigaj niepokoju ani ponurych przewidywań. JEHOWA-JIREH to Bóg, który zaopatruje; On prowadzi swoich i wylewa błogosławieństwa na tych, którzy poddają się Jego woli. Kto chodzi w tej wierności, znajduje zaopatrzenie, prowadzenie i zbawienie w Jezusie. Zaadaptowano z J. R. Millera. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, chwalę Cię za to, że jesteś JEHOWA-JIREH, Bogiem, który zaopatruje w każdym czasie. Oddaję przed Tobą rok, który jest przede mną, ze wszystkimi jego niepewnościami i wyzwaniami.

Panie, naucz mnie żyć według Twoich wzniosłych przykazań, ufając, że już przygotowałeś wszystko, czego potrzebuję. Niech nauczę się kroczyć krok po kroku, bez niepokoju, wierząc, że Twoje zaopatrzenie nadejdzie.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, bo jesteś wiernym Zaopatrzycielem. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest niewyczerpanym skarbem dla mojego życia. Twoje przykazania są źródłami, które nigdy nie wysychają, podtrzymując mnie na każdym kroku. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Błogosławiony ten, którego siła jest w Tobie, w którego sercu są wyprostowane drogi” (Psalm 84:5).

Żadne słowo Pana nie zawiodło. Każda obietnica jest jak mocny fundament pod naszymi stopami, podtrzymując nas nawet wtedy, gdy rzeki występują z brzegów, a burze uderzają. Gdyby pojawiła się choć jedna usterka, gdyby choć jedna obietnica była fałszywa, nasza ufność rozpadłaby się. Ale Bóg jest wierny we wszystkim; Jego głos brzmi jak doskonały i niezmienny dzwon, a melodia nieba pozostaje pełna i chwalebna dla wszystkich, którzy Mu ufają.

Ta boska wierność staje się jeszcze bardziej realna dla tych, którzy wybierają posłuszeństwo wspaniałym przykazaniom Najwyższego. To one utrzymują nas w stałości i powstrzymują przed upadkiem w czasie próby. Gdy żyjemy według woli Pana, dostrzegamy, że każda obietnica spełnia się we właściwym czasie, ponieważ kroczymy ścieżką, którą On sam wyznaczył.

Dlatego zaufaj całkowicie: nie ma żadnej usterki na drodze Boga. Jego obietnice podtrzymują, chronią i prowadzą do życia wiecznego. Ten, kto chodzi w wierności, odkrywa, że dźwięk Bożej wierności rozbrzmiewa coraz mocniej, zapewniając pokój, bezpieczeństwo i zbawienie w Jezusie. Na podstawie tekstu Johna Jowetta. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Umiłowany Panie, chwalę Cię, ponieważ żadna z Twoich obietnic nie zawiodła. W każdym momencie widziałem Twoją wierną rękę podtrzymującą moje życie.

Ojcze, prowadź mnie do posłuszeństwa Twoim wspaniałym przykazaniom, abym trwał mocno na Twojej drodze, ufając każdej obietnicy, którą złożyłeś.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, ponieważ jesteś całkowicie wierny. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest niezniszczalnym fundamentem mojego życia. Twoje przykazania są doskonałymi nutami w melodii nieba. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.

„Oto dusza, która grzeszy, ta umrze” (Ezechiel 18:4).

To, co zrobiła Ewa, nie było tylko potknięciem, lecz świadomym aktem nieposłuszeństwa. Wybierając, by napić się z zakazanego źródła, zamieniła życie na śmierć, otwierając drzwi grzechu dla całej ludzkości. Od tego momentu świat poznał ból, przemoc i moralne zepsucie — jak w przypadku pierwszego syna po upadku, który stał się mordercą. Grzech wszedł w ten dorosły świat z niszczycielską siłą, a jego konsekwencje rozprzestrzeniły się na wszystkie pokolenia.

Ta historia przypomina nam, jak poważne są nakazy Najwyższego. Wspaniałe przykazania Boga nie są arbitralnymi ograniczeniami, lecz ogrodzeniem ochronnym, które strzeże życia. Oddalając się od nich, zbieramy cierpienie; gdy jesteśmy posłuszni, znajdujemy bezpieczeństwo i błogosławieństwo. Posłuszeństwo to uznanie, że tylko Pan wie, czym jest dla nas życie, a czym śmierć.

Patrz więc na przykład Ewy jako ostrzeżenie. Unikaj każdej ścieżki prowadzącej do nieposłuszeństwa i obejmij wierność Panu. Kto wybiera chodzenie Jego drogami, jest chroniony przed niszczycielską siłą grzechu i prowadzony do Syna, aby znaleźć przebaczenie, odnowę i życie wieczne. Na podstawie D. L. Moody’ego. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Święty Ojcze, uznaję, że grzech przynosi śmierć i zniszczenie. Uchroń mnie przed powtarzaniem dawnych błędów i daj mi rozeznanie, bym był posłuszny Twojej woli.

Panie, prowadź mnie, abym żył według Twoich wspaniałych przykazań, strzegąc mojego serca przed pokusami prowadzącymi do upadku.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że nawet pośród konsekwencji grzechu ofiarujesz życie i odnowę. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest drogą życia dla mojej duszy. Twoje przykazania są murami ochronnymi, które oddalają mnie od zła. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.

„Lecz ma upodobanie w zakonie Pana i nad Jego zakonem rozmyśla dniem i nocą” (Psalm 1:2).

Charakter nigdy nie będzie silny, szlachetny i piękny, jeśli prawda Pisma Świętego nie zostanie głęboko wyryta w duszy. Musimy wyjść poza podstawową wiedzę, którą otrzymaliśmy na początku wiary, i zanurzyć się w głębszych prawdach Pana. Tylko wtedy nasze postępowanie będzie godne tych, którzy noszą obraz Boga.

Ta przemiana dokonuje się, gdy wybieramy posłuszeństwo wspaniałym przykazaniom Najwyższego i czynimy Jego Słowo naszym stałym skarbem. Każda refleksja, każde uważne czytanie, każda chwila ciszy przed świętym tekstem kształtuje nasz umysł i serce, formując charakter mocny, czysty i pełen rozeznania.

Nie zadowalaj się więc podstawami. Idź dalej, studiuj, rozważaj i żyj prawdami Pisma. Kto poświęca się Słowu, odkrywa, że ono nie tylko informuje, ale i przemienia, przygotowując serce na wieczność i prowadząc nas do Syna ku zbawieniu. Adaptacja na podstawie J. R. Millera. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Ukochany Ojcze, staję przed Tobą, pragnąc, aby Twoje Słowo głęboko przeniknęło moje serce. Naucz mnie nie żyć powierzchowną wiedzą.

Panie, prowadź mnie, abym rozważał uważnie Pismo i był posłuszny Twoim wspaniałym przykazaniom, pozwalając, by każda prawda przemieniała moje życie.

O, drogi Boże, dziękuję Ci, że Twoje Słowo kształtuje mój charakter. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest ogrodem mądrości dla mojej duszy. Twoje przykazania są głębokimi korzeniami, które mnie podtrzymują. Modlę się w cennym imieniu Jezusa, amen.