„Temu zaś, który może ustrzec was od upadku i stawić was nieskalanych, z wielką radością, przed obliczem swojej chwały” (Judy 1:24).

O Abrahamie napisano, że nie zachwiał się wobec obietnicy. Takiej właśnie wytrwałości Bóg pragnie od wszystkich, którzy Mu ufają. Pan chce, aby Jego lud kroczył tak pewnie, by nawet w szeregach nie było widać drżenia, gdy stają naprzeciw wroga. Siła duchowego życia tkwi w stałości — nawet w drobnych sprawach.

A jednak to właśnie te „drobne sprawy” najczęściej prowadzą do potknięć. Większość upadków nie wynika z wielkich prób, lecz z rozproszeń i postaw, które wydają się nieistotne. Wróg o tym wie. Woli powalić sługę Bożego czymś lekkim jak piórko niż wielkim atakiem. Daje mu to większą satysfakcję — zwyciężyć niemal bez wysiłku.

Dlatego dusza musi być ugruntowana w potężnym Prawie Bożym i Jego pięknych przykazaniach. To dzięki wiernemu posłuszeństwu, nawet w najmniejszych decyzjach, sługa Boży pozostaje niezachwiany. Gdy życie jest zgodne z wolą Stwórcy, potknięcia zdarzają się rzadko, a droga staje się wytrwała, odważna i zwycięska. — Na podstawie A. B. Simpsona. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Panie, mój Boże, dziękuję Ci, że powołujesz mnie do wytrwałego i pewnego kroczenia, bez wahania. Pragniesz, abym szedł naprzód z ufnością i nie dał się zwieść drobiazgom.

Pomóż mi zwracać uwagę na szczegóły codziennego życia, aby nic nie doprowadziło mnie do potknięcia. Daj mi zdyscyplinowane serce, które ceni nawet najmniejsze akty posłuszeństwa. Nie pozwól mi lekceważyć drobnych pokus, lecz pomóż mi stawiać im czoła z odwagą, ufając Twojemu Prawu i wiernie przestrzegając Twoich przykazań.

O, Najświętszy Boże, wielbię Cię i wysławiam, bo podtrzymujesz mnie na każdym kroku. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak twardy kamienny grunt pod moimi stopami. Twoje piękne przykazania są jak znaki na drodze, które chronią mnie przed zbłądzeniem i prowadzą z miłością. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa. Amen.