„Niech słowa moich ust i rozmyślanie mojego serca będą miłe Tobie, Panie, moja Skało i mój Odkupicielu!” (Psalm 19:14).

Istnieje taki rodzaj milczenia, który wykracza poza nieobmawianie innych: to wewnętrzne wyciszenie, zwłaszcza w odniesieniu do samego siebie. Wymaga ono panowania nad wyobraźnią — unikania ciągłego rozpamiętywania tego, co się usłyszało lub powiedziało, oraz gubienia się w fantazjach, czy to o przeszłości, czy o przyszłości. To znak duchowego postępu, gdy umysł uczy się skupiać wyłącznie na tym, co Bóg postawił przed nim w danej chwili.

Rozproszone myśli zawsze będą się pojawiać, ale można nie dopuścić, by zawładnęły sercem. Można je odsuwać, odrzucać pychę, rozdrażnienie czy ziemskie pragnienia, które je podsycają. Dusza, która uczy się takiej dyscypliny, zaczyna doświadczać wewnętrznego wyciszenia — nie pustki, lecz głębokiego pokoju, w którym serce staje się wrażliwe na obecność Boga.

Takiego panowania nad umysłem nie da się jednak osiągnąć wyłącznie ludzkimi siłami. Rodzi się ono z posłuszeństwa potężnemu Prawu Bożemu i przestrzegania Jego doskonałych przykazań. To one oczyszczają myśli, umacniają serce i tworzą w każdej duszy przestrzeń, w której może zamieszkać Stwórca. Kto tak żyje, odkrywa głęboką więź z Bogiem, która wszystko przemienia. — Na podstawie Jeana Nicolasa Grou. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.

Pomódl się ze mną: Panie, mój Boże, dziękuję Ci, że troszczysz się nie tylko o moje czyny, lecz także o moje myśli. Znasz wszystko, co dzieje się we mnie, a mimo to zapraszasz mnie, bym był z Tobą.

Naucz mnie zachowywać wewnętrzne wyciszenie. Pomóż mi panować nad umysłem, nie gubić się w bezużytecznych wspomnieniach ani pustych pragnieniach. Skieruj moją uwagę na to, co naprawdę ważne — posłuszeństwo Twojej woli, wierną służbę, którą mi powierzyłeś, oraz pokój, który przychodzi, gdy szukam Cię szczerze.

O, Najświętszy Boże, wielbię Cię i wysławiam, bo przyciągasz mnie do siebie, nawet gdy mój umysł się rozprasza. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest jak mur ochronny, który strzeże moich myśli i oczyszcza moje serce. Twoje cudowne przykazania są jak otwarte okna, przez które światło nieba wpada do mojej duszy. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa. Amen.