Ta strona jest częścią serii omawiającej prawa Boga, które mogły być przestrzegane wyłącznie wtedy, gdy Świątynia znajdowała się w Jerozolimie.

Święta ustanowione — czego Prawo rzeczywiście wymagało

Coroczne święta nie były jedynie uroczystościami ani zgromadzeniami kulturowymi. Były świętymi zgromadzeniami opartymi na darach, ofiarach, pierwocinach, dziesięcinach oraz wymogach oczyszczenia, które Bóg bezpośrednio powiązał ze Świątynią, którą sam wybrał (Powtórzonego Prawa 12:5-6; 12:11; 16:2; 16:5-6). Każde główne święto — Pascha, Przaśniki, Tygodnie, Trąbki, Dzień Pojednania oraz Namioty — wymagało, aby czciciel stawił się przed PANEM w miejscu, które On wybrał, a nie w dowolnym miejscu wybranym przez ludzi (Powtórzonego Prawa 16:16-17).

Pascha wymagała złożenia baranka w sanktuarium (Powtórzonego Prawa 16:5-6).
Święto Przaśników wymagało codziennych ofiar spalanych w ogniu (Liczb 28:17-19).
Święto Tygodni wymagało ofiar z pierwocin (Powtórzonego Prawa 26:1-2; 26:9-10).
Święto Trąbek wymagało ofiar „składanych w ogniu” (Liczb 29:1-6).
Dzień Pojednania wymagał kapłańskich rytuałów w Miejscu Najświętszym (Kapłańska 16:2-34).
Święto Namiotów wymagało codziennych ofiar (Liczb 29:12-38).
Zgromadzenie Ósmego Dnia wymagało dodatkowych ofiar jako części tego samego cyklu świątecznego (Liczb 29:35-38).

Bóg opisał te święta z wielką precyzją i wielokrotnie podkreślał, że są to Jego wyznaczone czasy, które mają być obchodzone dokładnie tak, jak nakazał (Kapłańska 23:1-2; 23:37-38). Żaden element tych obchodów nie został pozostawiony osobistej interpretacji, lokalnemu zwyczajowi ani symbolicznej adaptacji. Miejsce, ofiary, kapłani i dary były częścią przykazania.

Jak Izrael przestrzegał tych przykazań w przeszłości

Gdy Świątynia istniała, Izrael obchodził święta dokładnie zgodnie z Bożymi poleceniami. Lud podróżował do Jerozolimy w wyznaczonych terminach (Powtórzonego Prawa 16:16-17; Łukasza 2:41-42). Przynosili swoje ofiary do kapłanów, którzy składali je na ołtarzu. Radowali się przed PANEM w miejscu, które On uświęcił (Powtórzonego Prawa 16:11; Nehemiasza 8:14-18). Nawet sama Pascha — najstarsze ze wszystkich świąt narodowych — po ustanowieniu centralnego sanktuarium nie mogła być obchodzona w domach. Mogła być zachowywana wyłącznie w miejscu, gdzie PAN umieścił swoje Imię (Powtórzonego Prawa 16:5-6).

Pismo pokazuje również, co działo się, gdy Izrael próbował obchodzić święta niewłaściwie. Gdy Jeroboam ustanowił alternatywne dni świąteczne i miejsca kultu, Bóg potępił cały jego system jako grzech (1 Królewska 12:31-33). Gdy lud zaniedbywał Świątynię lub dopuszczał nieczystość, same święta stawały się nie do przyjęcia (2 Kronik 30:18-20; Izajasza 1:11-15). Wzorzec jest spójny: posłuszeństwo wymagało Świątyni, a bez Świątyni nie było posłuszeństwa.

Dlaczego tych przykazań dotyczących świąt nie można dziś przestrzegać

Po zniszczeniu Świątyni przestała istnieć struktura nakazana dla obchodzenia świąt. Nie same święta — Prawo się nie zmienia — lecz wymagane elementy:

brak Świątyni
brak ołtarza
brak kapłaństwa lewickiego
brak systemu ofiarniczego
brak nakazanego miejsca składania pierwocin
brak możliwości przedstawienia baranka paschalnego
brak Miejsca Najświętszego na Dzień Pojednania
brak codziennych ofiar podczas Święta Namiotów

Ponieważ Bóg wymagał tych elementów do posłuszeństwa świątecznego, a ponieważ nie mogą one zostać zastąpione, dostosowane ani symbolicznie odtworzone, prawdziwe posłuszeństwo jest dziś niemożliwe. Jak ostrzegał Mojżesz, Izrael nie miał prawa składać Paschy „w którymkolwiek mieście, które PAN, twój Bóg, ci daje”, lecz wyłącznie „w miejscu, które PAN wybierze” (Powtórzonego Prawa 16:5-6). To miejsce już nie istnieje.

Prawo nadal istnieje. Święta nadal istnieją. Lecz środki posłuszeństwa zostały usunięte — przez samego Boga (Lamentacji 2:6-7).

Błąd symbolicznego lub wymyślonego obchodzenia świąt

Wielu dziś próbuje „uczcić święta” poprzez symboliczne inscenizacje, zgromadzenia wspólnotowe lub uproszczone wersje biblijnych nakazów:

organizowanie sederów paschalnych bez baranka
urządzanie „Świąt Namiotów” bez ofiar
obchodzenie „Szawuot” bez pierwocin przynoszonych do kapłana
tworzenie „nabożeństw nowiu”, których Tora nigdy nie nakazała
wymyślanie „świąt próbnych” lub „świąt proroczych” jako zamienników

Żadna z tych praktyk nie pojawia się w Piśmie.
Żadna nie była praktykowana przez Mojżesza, Dawida, Ezdrasza, Jezusa ani apostołów.
Żadna nie odpowiada przykazaniom danym przez Boga.

Bóg nie przyjmuje symbolicznych ofiar (Kapłańska 10:1-3).
Bóg nie przyjmuje kultu sprawowanego „gdziekolwiek” (Powtórzonego Prawa 12:13-14).
Bóg nie przyjmuje rytuałów stworzonych przez ludzką wyobraźnię (Powtórzonego Prawa 4:2).

Święto bez ofiar nie jest biblijnym świętem.
Pascha bez baranka złożonego w Świątyni nie jest Paschą.
„Dzień Pojednania” bez służby kapłańskiej nie jest posłuszeństwem.

Naśladowanie tych praw bez Świątyni nie jest wiernością — jest zuchwałością.

Święta oczekują Świątyni, którą tylko Bóg może przywrócić

Tora nazywa te święta „ustawami na zawsze, przez wszystkie wasze pokolenia” (Kapłańska 23:14; 23:21; 23:31; 23:41). Nic w Piśmie — w Prawie, Prorokach ani Ewangeliach — nigdy nie unieważnia tego określenia. Sam Jezus potwierdził, że nawet najmniejsza litera Prawa nie przeminie, dopóki nie przeminą niebo i ziemia (Mateusza 5:17-18). Niebo i ziemia trwają; dlatego święta trwają.

Nie mogą jednak być dziś przestrzegane, ponieważ Bóg usunął:

miejsce
ołtarz
kapłaństwo
system ofiarniczy, który definiował święta

Dlatego dopóki Bóg nie przywróci tego, co sam usunął, oddajemy cześć tym przykazaniom, uznając ich doskonałość — a nie wymyślając symboliczne zamienniki. Wierność oznacza szacunek dla Bożego projektu, a nie jego modyfikowanie.

Pobierz PDF

Liczb 28:17-19	Piętnastego dnia tego miesiąca jest święto; przez siedem dni będziecie jeść chleb bez kwasu. Pierwszego dnia odbędzie się święte zgromadzenie i nie będziecie wykonywać zwykłej pracy. Złożycie PANU ofiarę pokarmową składaną w ogniu: całopalenie z dwóch młodych cielców, jednego barana i siedmiu rocznych baranków bez skazy…
Liczb 29:35-38	Ósmego dnia odbędzie się uroczyste zgromadzenie i nie będziecie wykonywać zwykłej pracy. Złożycie całopalenie, ofiarę pokarmową składaną w ogniu, miłą woń dla PANA: jednego cielca, jednego barana i siedem rocznych baranków bez skazy… Są to ofiary, które macie składać PANU w wyznaczonych świętach…
Powtórzonego Prawa 12:5-6	Macie szukać miejsca, które PAN, wasz Bóg, wybierze spośród wszystkich waszych plemion, aby tam umieścić swoje Imię i tam mieszkać. Tam będziecie przychodzić i tam przynosić wasze całopalenia i ofiary, wasze dziesięciny i dary…
Powtórzonego Prawa 12:11	Wtedy do miejsca, które PAN, wasz Bóg, wybierze na mieszkanie dla swojego Imienia — tam przyniesiecie wszystko, co wam nakazuję: wasze całopalenia i ofiary, wasze dziesięciny i dary…
Powtórzonego Prawa 16:2	Złożysz PANU, swojemu Bogu, ofiarę paschalną z trzody lub z bydła, w miejscu, które PAN wybierze na mieszkanie dla swojego Imienia.
Powtórzonego Prawa 16:5-6	Nie wolno ci składać ofiary paschalnej w żadnym z miast, które PAN, twój Bóg, ci daje, lecz wyłącznie w miejscu, które PAN wybierze na mieszkanie dla swojego Imienia. Tam złożysz ofiarę paschalną wieczorem, o zachodzie słońca.
Powtórzonego Prawa 16:11	Będziesz się radował przed PANEM, swoim Bogiem — ty, twoi synowie i córki, twoi słudzy i służebnice, Lewita w twoich miastach, cudzoziemiec, sierota i wdowa mieszkający pośród ciebie — w miejscu, które PAN, twój Bóg, wybierze na mieszkanie dla swojego Imienia.
Powtórzonego Prawa 16:16-17	Trzy razy w roku wszyscy twoi mężczyźni mają stawić się przed PANEM, swoim Bogiem, w miejscu, które On wybierze: na Święto Przaśników, Święto Tygodni i Święto Namiotów. Nikt nie ma się stawić przed PANEM z pustymi rękami; każdy przyniesie dar stosownie do błogosławieństwa, jakim PAN, twój Bóg, go obdarzył.
Powtórzonego Prawa 26:1-2	Gdy wejdziesz do ziemi, którą PAN, twój Bóg, daje ci w dziedzictwo, obejmiesz ją w posiadanie i zamieszkasz w niej, weźmiesz z pierwocin wszystkich plonów ziemi… i pójdziesz do miejsca, które PAN, twój Bóg, wybierze na mieszkanie dla swojego Imienia.
Powtórzonego Prawa 26:9-10	Przyprowadził nas na to miejsce i dał nam tę ziemię, ziemię opływającą w mleko i miód. A teraz przynoszę pierwociny ziemi, którą Ty, PANIE, mi dałeś.
Kapłańska 23:1-2	PAN przemówił do Mojżesza: „Powiedz Izraelitom i oznajmij im: Oto moje wyznaczone święta, wyznaczone święta PANA, które macie ogłaszać jako święte zgromadzenia”.
Kapłańska 23:37-38	To są wyznaczone święta PANA, które macie ogłaszać jako święte zgromadzenia, aby składać PANU ofiary pokarmowe… Są one oprócz szabatu PANA oraz oprócz waszych darów i ślubów.
Łukasza 2:41-42	Rodzice Jezusa co roku chodzili do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał dwanaście lat, udali się tam zgodnie ze zwyczajem święta.
Liczb 29:1-6	Pierwszego dnia siódmego miesiąca odbędzie się święte zgromadzenie… Jest to dla was dzień trąbienia w trąby. Złożycie PANU całopalenie jako miłą woń: jednego młodego cielca, jednego barana i siedem rocznych baranków bez skazy.
Liczb 29:12-38	Piętnastego dnia siódmego miesiąca odbędzie się święte zgromadzenie… Przez siedem dni będziecie obchodzić święto dla PANA… Składać będziecie ofiary pokarmowe z całopaleń, ofiar z pokarmów i ofiar z napojów, zgodnie z ustaleniami na każdy dzień.
Kapłańska 16:2-34	PAN powiedział do Mojżesza: „Powiedz swojemu bratu Aaronowi, aby nie wchodził w dowolnym czasie do Miejsca Najświętszego za zasłoną… Będzie to dla was ustawą na zawsze: raz w roku ma być dokonane przebłaganie za wszystkie grzechy Izraelitów”.
Nehemiasza 8:14-18	Znaleźli zapisane w Prawie, że Izraelici mają mieszkać w szałasach podczas święta siódmego miesiąca… Od dni Jozuego, syna Nuna, aż do tego dnia Izraelici nie obchodzili go w taki sposób.
1 Królewska 12:31-33	Jeroboam zbudował świątynki na wyżynach i ustanowił kapłanów spośród całego ludu… Ustanowił też święto piętnastego dnia ósmego miesiąca, podobne do święta w Judzie, i składał ofiary na ołtarzu.
2 Kronik 30:18-20	Chociaż wielu ludzi z Efraima, Manassesa, Issachara i Zabulona nie oczyściło się, jedli Paschę wbrew temu, co było napisane. Ezechiasz modlił się za nich… a PAN uzdrowił lud.
Izajasza 1:11-15	„Cóż mi po mnóstwie waszych ofiar? — mówi PAN… Nie mogę znieść waszych bezwartościowych zgromadzeń… Wasze ręce są pełne krwi”.
Lamentacji 2:6-7	Spustoszył swoje mieszkanie jak ogród; zniszczył miejsce swojego zgromadzenia. PAN sprawił, że Syjon zapomniał o swoich świętach i szabatach; w zapalczywym gniewie odrzucił króla i kapłana.
Kapłańska 10:1-3	Synowie Aarona, Nadab i Abihu, wzięli swoje kadzielnice, włożyli do nich ogień i dodali kadzidło; złożyli przed PANEM obcy ogień, którego im nie nakazał. Wtedy wyszedł ogień sprzed oblicza PANA i ich pochłonął.
Powtórzonego Prawa 12:13-14	Strzeż się, abyś nie składał swoich całopaleń w każdym miejscu, które zobaczysz. Składaj je tylko w miejscu, które PAN wybierze w jednym z twoich plemion.
Powtórzonego Prawa 4:2	Nie dodawajcie nic do tego, co wam nakazuję, ani nic z tego nie ujmujcie, lecz strzeżcie przykazań PANA, waszego Boga.
Mateusza 5:17-18	Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków; nie przyszedłem ich znieść, lecz wypełnić. Zaprawdę mówię wam: dopóki nie przeminą niebo i ziemia, ani jedna jota ani jedna kreska nie przeminie z Prawa, aż wszystko się wypełni.
Kapłańska 23:14	Nie będziecie jeść chleba ani prażonego ziarna, ani świeżego ziarna aż do tego samego dnia, w którym przyniesiecie ofiarę swojemu Bogu. Jest to ustawa na zawsze dla waszych pokoleń, gdziekolwiek mieszkacie.
Kapłańska 23:21	W tym samym dniu ogłosicie święte zgromadzenie i nie będziecie wykonywać żadnej pracy. Jest to ustawa na zawsze dla waszych pokoleń, gdziekolwiek mieszkacie.
Kapłańska 23:31	Nie będziecie wykonywać żadnej pracy. Jest to ustawa na zawsze dla waszych pokoleń, gdziekolwiek mieszkacie.
Kapłańska 23:41	Będziecie obchodzić to święto dla PANA przez siedem dni każdego roku. Jest to ustawa na zawsze dla waszych pokoleń; będziecie je obchodzić w siódmym miesiącu.