„Dlaczego nazywacie Mnie ‘Panie, Panie’, a nie czynicie tego, co mówię?” (Łukasz 6:46).
Najważniejsze pytanie, jakie człowiek może sobie zadać, brzmi: „Co mam uczynić, aby być zbawionym?”. To jest fundament całego życia duchowego. Wielu twierdzi, że wierzy w Jezusa, uznaje, że jest On Synem Bożym i że przyszedł, aby zbawić grzeszników – ale to samo w sobie nie jest prawdziwą wiarą. Nawet demony wierzą i drżą, lecz pozostają w buncie. Prawdziwie wierzyć to podążać za nauką Jezusa, żyć tak, jak On żył, i być posłusznym Ojcu tak, jak On był posłuszny.
Zbawienie nie jest uczuciem, lecz drogą posłuszeństwa wspaniałemu Prawu Bożemu i wspaniałym przykazaniom Ojca, tym samym, które Jezus i Jego apostołowie wiernie zachowywali. To przez to posłuszeństwo wiara staje się żywa, a serce zostaje przemienione. Bóg objawia swoje plany posłusznym i prowadzi do Syna wszystkich, którzy kroczą Jego sprawiedliwymi ścieżkami.
Ojciec błogosławi i prowadzi posłusznych do Syna, aby otrzymali przebaczenie i zbawienie. Jeśli pragniesz być zbawiony, nie mów tylko, że wierzysz – żyj tak, jak żył Jezus, wypełniaj to, czego nauczał, i z radością podążaj za wolą Ojca. Zaadaptowano z D. L. Moody’ego. Do jutra, jeśli Pan pozwoli.
Pomódl się ze mną: Umiłowany Panie, pomóż mi zrozumieć prawdziwe znaczenie wiary w Ciebie. Niech moja wiara nie będzie tylko słowami, lecz posłuszeństwem w każdym moim kroku.
Dodaj mi siły, bym podążał Twoimi ścieżkami, i odwagi, bym praktykował to, czego nauczał Twój Syn. Nie pozwól mi nigdy popaść w pustą wiarę, lecz spraw, bym żył w nieustannej przemianie w Twojej obecności.
O, ukochany Ojcze, dziękuję Ci, że pokazujesz mi drogę zbawienia. Twój umiłowany Syn jest moim wiecznym Księciem i Zbawicielem. Twoje potężne Prawo jest bezpieczną drogą prowadzącą do życia wiecznego. Twoje przykazania są jasnymi światłami, które prowadzą moją duszę do Ciebie. Modlę się w drogocennym imieniu Jezusa, amen.
